Πως μπορείς να πείσεις τη ζωή ότι ξέρεις τι θες

Το χειρότερο παιχνίδι που μπορεί να σου παίξει η ζωή είναι να βαλθεί να σου αποδείξει ότι η μεγαλύτερη απόφαση που πήρες ποτέ ίσως δεν ήταν και η καλύτερη σε μια δεδομένη στιγμή, προκειμένου να τεστάρει την ακεραιότητα των επιλογών και των προθέσεων σου.  Έτσι, το λεπτό που θα νιώσεις γεμάτος δύναμη και ενθουσιασμό για τις αλλαγές που θα επέλθουν στη ζωή σου, το σύμπαν θα γυρίσει τα πάνω κάτω ώστε να σε φέρει σε μια τελείως νέα τάξη πραγμάτων και να σε κάνει να αμφισβητήσεις κατά πόσο η προηγούμενη απόφαση σου θα σε φέρει στο μονοπάτι που επιθυμούσε η ψυχή σου, ή απλά θα σε βγάλει εκτός τροχιάς…

Το πρόβλημα σε μια τέτοια κατάσταση είναι ότι διχάζεσαι μεταξύ αυτού που επιτάσσει η λογική και αυτού που λέει η καρδιά. Και κατόπιν αναρωτιέσαι αν αυτό που επιτάσσει το μυαλό θα μπορέσει ποτέ να ταυτιστεί με εκείνο που θέλει η καρδιά. Ως αποτέλεσμα, μένεις μετέωρος για λίγο προσπαθώντας να καταλάβεις όσο καλύτερα μπορείς αν το πλάνο που έχει το σύμπαν για εσένα προβλέπει ευτυχία στο προσεχές μέλλον ή απλά μια διαρκή προσπάθεια και ρίσκο για κάτι καλύτερο που μοιάζει συνεχώς άπιαστο… Και αν δεν προβλέπεται ευτυχία στα κοντινά, πόσα εμπόδια θα πρέπει να αντιμετωπίσεις μέχρι να φτάσεις σε ένα ευτυχές φινάλε; (Διάβασε επίσης Αυτό που θες δεν είναι απαραίτητα αυτό που χρειάζεσαι)

Ο μόνος τρόπος να βγεις απ’ την αμφιβολία είναι να κάνεις ένα βήμα προς τα μπροστά, όσο μικρό και αν είναι. Το κάθε πρώτο βήμα είναι ένα άλμα πίστης ότι θα προσγειωθείς ομαλά βουτώντας στο κενό, ενώ τις περισσότερες φορές είναι το πιο σημαντικό βήμα μιας ολόκληρης πορείας. Μάλιστα, κάνοντας αυτό το βήμα κανείς βρίσκει ότι η πορεία που εξελίσσεται μπροστά του ήταν ακριβώς αυτό που προβλεπόταν απ’ τη μοίρα γι’ αυτόν. Γι’ αυτό και κάθε βήμα κατόπιν του πρώτου μοιάζει όλο και πιο εύκολο και φυσικό απ’ το κάθε προηγούμενο (Διάβασε επίσης Μόνο όταν παύεις να ζεις τη λάθος ζωή γίνεσαι ευτυχισμένος).

Εντέλει το δυσκολότερο πράγμα στη λήψη σημαντικών αποφάσεων και στην εκτέλεση τους είναι να αγνοήσεις κάθε συναίσθημα και ένστικτο που σε κάνει να αμφισβητείς ότι αυτό που βιώνεις σε μια δεδομένη στιγμή είναι για το καλύτερο και ότι δεν λείπει τίποτα πραγματικά σημαντικό απ’ τη ζωή σου και να αποδεχτείς ότι η μοίρα δεν ρωτάει τη γνώμη σου σχετικά με το τι ρόλο θα παίξεις στον κόσμο. Ο μόνος τρόπος να το πετύχεις είναι να παραμείνεις ψύχραιμος μέσα στη θύελλα των αλλαγών και να διατηρήσεις την πίστη ότι η ζωή του καθενός μπορεί να έχει μια ευτυχή κατάληξη και ότι κάποιες άγνωστες θεϊκές δυνάμεις απλώς ξέρουν καλύτερα το δρόμο προς αυτή την κατάληξη και φροντίζουν να σε φτάσουν στο σωστό προορισμό χωρίς πολλές παρεκκλίσεις απ’ την κύρια οδό.

Από τη Σοφία Χατζηρήγα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *