Πως η όμορφη εμφάνιση θα σε ξεγελά πάντα ως έρωτας

Ο σύγχρονος πολιτισμός έχει πλέον αποδεχτεί ότι η κάθε φορά που ένας άνθρωπος νιώθει λαγνεία για κάποιον δεν πρόκειται απαραίτητα για έρωτα. Όσο, λοιπόν, και αν ο έρωτας απέχει απ’ την πραγματική αγάπη κατά παρόμοιο τρόπο, ακόμα και αυτός απαιτεί κάποιες πνευματικές και συναισθηματικές ποιότητες μεταξύ δύο ανθρώπων για να προκληθεί αυτή η μαγική σύνδεση  που ονομάζουμε πραγματικό έρωτα σε αντίθεση με την ωμή λαγνεία. Ως εκ τούτου, η όποια εκτυφλωτική εμφάνιση τραβά την προσοχή μας κάθε τόσο μας αποτρέπει απ’ το να ανακαλύψουμε αυτή τη μαγική σύνδεση ακόμα και αν είναι εφικτή με το εν λόγω άτομο.

Κακά τα ψέματα, λίγες είναι οι φορές που κάποιος ή κάποια θα έχει στο δυναμικό της έναν μεγάλο έρωτα με κάποιον που φέρει ομορφιά μοντέλου. Όσο στερεοτυπικό και αν ακούγεται, αυτά τα άτομα συνήθως αγαπούν τόσο τον εαυτό τους (έστω και από επαγγελματική αναγκαιότητα) που δεν βρίσκουν εύκολα χώρο στην ψυχή τους και για κάποιον άλλο. Αυτό τους καθιστά στη συλλογική συνείδηση άπιαστο όνειρο για όποιον τυφλωθεί απ’ την ομορφιά τους και πειστεί (αυθαίρετα) ότι τους ερωτεύτηκε.

Ο βασικός παράγοντας στην εξίσωση «καθημερινός άνθρωπος» έναντι «επίγειου Άδωνη/ Αφροδίτης» είναι ότι οι πρώτοι συνήθως καθιστούν την ομορφιά σε υψηλή θέση στην λίστα των κριτηρίων που αφορούν τους ερωτικούς συντρόφους, ακόμα και αν οι ίδιοι υποστηρίζουν το αντίθετο. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που αρχικά διατηρούν μια σκεπτική στάση απέναντι στα έντονα όμορφα πλάσματα, οι οποίοι, ωστόσο, την πατάνε εξίσου εύκολα με τους υπόλοιπους «αφελείς» όταν μια όμορφη παρουσία τους δώσει λίγη παραπάνω προσοχή. Αυτό το γεγονός έχει σαφέστατα να κάνει και με την εσωτερική αίσθηση αυτοεκτίμησης  του καθενός η οποία περνά κρίση πιο άμεσα όταν σταθεί  πλάι μας κάποιος με ωραιότερη  εμφάνιση, παρά όταν σταθεί πλάι μας κάποιος με ωραιότερη ψυχή, κάτι το οποίο, με τη σειρά του, λέει πολλά και για τα ευρύτερα κριτήρια μας σχετικά με τους ανθρώπων που θέλουμε στη ζωή μας. (Διάβασε επίσης Αυτό που θες δεν είναι απαραίτητα αυτό που χρειάζεσαι)

Μπορεί, λοιπόν, κάθε τόσο να νομίζεις ότι το πάθος που τρέφεις για ένα ευπαρουσίαστο ον να είναι γνήσιος έρωτας επειδή έτσι ακούγεται πιο ευγενές το δράμα που βιώνεις, αλλά πάω στοίχημα ότι δεν μπορείς να ονομάσεις εύκολα τρία πνευματικά χαρακτηριστικά του ατόμου με το οποίο “βιώνεις μια βαθύτερη σύνδεση.” Εφόσον, λοιπόν,  δεν θαυμάζεις έναν άνθρωπο πρωτίστως (και απολύτως) για τα ψυχικά του χαρίσματα, τότε όποιον λόγο και αν βρίσκεις για να παραμείνεις ερωτευμένος με ένα συγκεκριμένο άτομο που μάλλον δεν γνωρίζεις καλά είναι δικαιολογίες για να μη βγεις απ’ τη φάση σου. Διότι αν το καλοσκεφτείς, ακόμα και ο πλατωνικός αυτός σου «έρωτας» είναι ένας τρόπος να συσχετίζεις  τον εαυτό σου με ένα πλάσμα πιο λαμπερό από εσένα, κάτι που ικανοποιεί τα χαμηλό σου αίσθημα αυτοεκτίμησης και σε ντοπάρει κάθε τόσο συναισθηματικά για μικρά χρονικά διαστήματα. (Διάβασε επίσης Στον έρωτα χωρίς ανταπόκριση ερωτεύεσαι το δράμα όχι τον άνθρωπο)

Όσο λιγότερη, λοιπόν, η αυτοεκτίμηση, η συναισθηματική ωριμότητα και η επίγνωση, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να ερωτευτεί κανείς το λάθος άτομο, ακόμα και αρχικά απέκλειε το ενδεχόμενο. Ίσως, τότε, είναι καλύτερα να κοιτά κανείς το πώς βλέπει εκείνος τον εαυτό του, πριν μπει στη διαδικασία να εξετάσει το πώς νιώθει για κάποιον άλλο.

Από τη Σοφία Χατζηρήγα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *